Αποχωρισμός(;)

Τί είναι ο θάνατος; Ένας αποχωρισμός; Μια μετάβαση σε ένα επόμενο στάδιο; Το τέλος της ζωής; Το τέλος της χαράς; Η αρχή μιας ζωής ή, μήπως, η αρχή μιας χαράς; Στην πραγματικότητα, ο θάνατος δεν είναι τίποτα από όλα αυτά. Ο θάνατος είναι απλά θάνατος.

Κάποιος άνθρωπος - μάλλον γενικότερα  -κάποιο ζωντανό ον παύει να βρίσκεται σε ζωντανή κατάσταση. Γιατί κλαίνε οι άνθρωποι στις κηδείες; Γιατί βιώνουν τέτοια θλίψη και στεναχώρια; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ; Δεν στεναχωριούνται ούτε θλίβονται για τον νεκρό οργανισμό. Αντίθετα, θλίβονται για τους ίδιους. Σκεφτείτε το. Όταν χάσουμε έναν άνθρωπο σκεφτόμαστε πως θα είναι η ζωή μας από εκεί και έπειτα χωρίς εκείνον. Πως θα είναι η επόμενη μέρα, βδομάδα κτλ. Θλιβόμαστε γιατί, ίσως, δεν μπορέσαμε να προλάβουμε να πούμε πράγματα που νιώθαμε για εκείνον - να του πούμε πόσο τον αγαπάμε ή πόσο μας λείπει. Στεναχωριόμαστε γιατί πρέπει να περάσουμε τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής μας χωρίς τον συγκεκριμένο άνθρωπο δίπλα μας. Άλλοι πάλι στεναχωριούνται για την οικογένεια του ανθρώπου. Πως θα τα καταφέρουν άραγε, σκέφτεται κάποιος. Ο θάνατος δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται έτσι. Ο θάνατος δεν είναι ούτε λύπη, ούτε χαρά. Είναι απλά θάνατος. Το αν είναι τέλος ή αρχή για κάτι, το καθορίζει ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά. Το σημαντικό είναι να χαρούμε τον χρόνο που έχουμε μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα. Να είμαστε όσο το δυνατόν πιο ζωντανοί και να χαιρόμαστε την κάθε στιγμή ξεχωριστά. Έτσι, όταν θα έρθει η ώρα του θανάτου, δε θα υπάρχει κάποιο μελανό σημείο κοιτώντας πίσω στο χρόνο, αλλά αντίθετα , θα είναι γεμάτος με χρώματα, μυρωδιές και αναμνήσεις.